แฮโรลด์นิ่งเงียบไปชั่วขณะก่อนจะหัวเราะเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเหมือนเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องน่าขัน
“นี่เจ้ากำลังรายงานข้าด้วยคำว่า ‘สันนิษฐาน’? ‘คาดเดา’? เจ้าไม่สามารถล้วงข้อมูลในดินแดนเล็กๆ เช่นเพอร์เดียมได้เลยเหรอ?”
น้ำเสียงของเขาเริ่มหนักแน่นและแผ่อำนาจจนผู้ช่วยเริ่มสั่นสะท้าน
“ขะ-ข้าขอโทษครับ! สถานที่นั้นถูกเผาทำลายจนหมด ทำให้รวบรวมข้อมูลได้ยากครับ”
แฮโรลด์จ้องมองผู้ช่วยที่กำลังตัวสั่นงันงก แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“เจ้าเมืองกับผู้บัญชาการอัศวินต่างก็ไม่อยู่ ดินแดนนั้นมีอัศวินและทหารอยู่เพียงน้อยนิด เราส่งแฟรงค์ไป แถมยังซื้อตัวพวกผู้คุ้มกันมาแล้ว แต่พวกเจ้าไม่สามารถจัดการเด็กผู้หญิงคนเดียวได้?”
เสียงของเขาเริ่มดังขึ้นด้วยความขุ่นเคือง
“แล้วตอนนี้เจ้ามารายงานข้าว่าทายาทเพอร์เดียมฆ่าอัศวินพวกนั้นได้? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผู้ช่วยของข้ากลายเป็นคนไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้?”
ผู้ช่วยทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหวาดกลัว
“ข้าขออภัย! ได้โปรดให้โอกาสข้าอีกครั้ง ข้าจะทำให้สำเร็จแน่นอนครับ!”
“เจ้าขอโอกาสอีกครั้ง หลังจากล้มเหลวในงานง่ายๆ เช่นนี้?”
แฮโรลด์หัวเราะเยาะ
ความเป็นไปได้ที่กิสเลน เพอร์เดียม จะเป็นตัวแปรสำคัญตามข่าวลือนั้นแทบเป็นศูนย์ หากเป็นเช่นนั้นจริง แสดงว่าผู้ช่วยของเขาคงไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง… หรือไม่ก็ประมาทเลินเล่อเกินไป และในกรณีใดก็ตาม แฮโรลด์ไม่จำเป็นต้องเก็บคนเช่นนี้ไว้
