เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนทิ้งตัวอย่างงดงามบนบ่า ดวงตาที่มองต่ำเล็กน้อยและปลายคางที่เชิดขึ้นทำให้นางดูหยิ่งทะนงและเย็นชา ผู้หญิงคนนี้คือคู่หมั้นของกิสเลน เอมิเลีย เรย์โฟลด์
“เหมียว~”
แมวตัวหนึ่งเดินตามหลังเอมิเลียมาอย่างสง่างาม หางตั้งสูง มันคือแมวพันธุ์บาสเตต ขนสีเทาสั้นที่แวววาวด้วยประกายฟ้าจางๆ และรูปร่างที่เพรียวลม แสดงถึงความสง่างามและหยิ่งทะนงไม่ต่างจากเจ้าของ
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เอมิเลีย คิดถึงข้าบ้างไหม? อ้อ ข้าก็ไม่ได้เห็นแมวตัวนี้มานานแล้วเหมือนกัน มันชื่ออะไรนะ?”
กิสเลนเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่เอมิเลียกลับเพียงเลิกคิ้วโดยไม่ตอบ
‘เขาคิดว่าเขาเป็นใครกัน เรียกชื่อข้าด้วยท่าทีแบบนั้น? คิดถึงเขา? ผู้ชายไร้ค่าที่ทำได้เพียงเฝ้าชายแดนอย่างเดียวเนี่ยนะ? เขาคงเสียสติไปแล้วแน่ๆ’
เมื่อเอมิเลียได้ยินว่ากิสเลนมาถึง นางได้เพียงหัวเราะเยาะและบอกยามให้ไล่เขากลับไป ไม่มีเหตุผลใดที่นางจะต้องพบกับเขา โดยเฉพาะคนที่ไม่น่าสนใจอย่างกิสเลน
แต่ว่า หลังจากที่ได้รับข้อความเพียงประโยคเดียวจากกิสเลน นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมให้เขาเข้ามาในปราสาท
‘เขารู้อะไรบางอย่างอย่างนั้นหรือ?’
ความจริงที่ว่าเอมิเลียกำลังสร้างสมาคมพ่อค้าอยู่เป็นความลับสุดยอด นี่ไม่ใช่เพียงแค่การเปิดบริษัทการค้าธรรมดา
ในขณะที่เอมิเลียกำลังคิดหนัก กิสเลนกลับยิ้มกว้างแล้วพูดต่อ
