“วันเกิดของเจ้ากำลังจะมาถึงใช่ไหม? นี่ของขวัญ”
กิสเลนยื่นช่อดอกไม้ให้ นางแสดงสีหน้าดูถูกอย่างชัดเจน
‘นี่เขากล้าดียังไงถึงเอาของขวัญน่าขันแบบนี้มาให้ข้า? เขาคิดว่าแค่ช่อดอกไม้นี้จะคู่ควรกับข้า เอมิเลีย เรย์โฟลด์หรือ?’
ในชีวิตของเอมิเลีย นางไม่เคยได้รับของขวัญที่ไร้ค่าเช่นนี้มาก่อน ถึงแม้ว่านางจะไม่ใช่คนที่ให้ความสำคัญกับมูลค่าของของขวัญเป็นหลัก แต่การที่กิสเลนเป็นคนมอบมันให้กลับทำให้นางรับไม่ได้
“เหมียว~”
แมวตัวนั้นร้องเหมือนจะร่วมแสดงความไม่พอใจด้วย
เอมิเลียเดินอย่างสง่างามไปรับช่อดอกไม้จากมือกิสเลน
“ขอบคุณนะ ดอกไม้ช่อนี้สวยดี แต่ดอกไม้แบบนี้เหี่ยวเร็ว ข้าคงไม่ต้องเก็บไว้”
นางโยนช่อดอกไม้ลงมุมห้องรับรองอย่างไม่ใยดี
การกระทำนี้เป็นการตั้งใจหยามเกียรติผู้ให้โดยตรง สำหรับขุนนางที่ให้ความสำคัญกับศักดิ์ศรี การกระทำเช่นนี้ถือเป็นเรื่องไม่อาจยอมรับได้
แต่เอมิเลียตั้งใจโยนช่อดอกไม้อย่างเปิดเผย หวังให้กิสเลนตอบสนองอย่างหัวเสียหรือแสดงอารมณ์จนเสียท่า
อย่างไรก็ตาม กิสเลนกลับไม่แดงหน้า หรือแสดงความโกรธแต่อย่างใด เขาเพียงยักไหล่ก่อนเอนตัวพิงโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ
“อาณาเขตของเราไม่มีเงินมากนัก ข้าเลยซื้อของขวัญราคาแพงให้ไม่ได้ แต่สิ่งที่สำคัญคือความตั้งใจ! ความตั้งใจ!”
กิสเลนพูดด้วยสีหน้าไร้เดียงสาอย่างไม่สะทกสะท้าน ขณะที่เอมิเลียยกยิ้มมุมปาก
