งด้วยความประหลาดใจ
‘เราก็แค่คิดอยากชกเขา แต่เหมือนมือนี้มันขยับเอง’
เคนที่ยังคงกุมหน้าอยู่ตะโกนด่าออกมา
“ไอ้บ้าเอ๊ย!”
เพี๊ยะ!
“อั่ก!”
เมื่อเคนเซถลาอีกครั้ง อัศวินคุ้มกันของเขารีบเข้ามาหา ในขณะที่กิสเลนมองมือซ้ายตัวเองด้วยความประหลาดใจอีกครั้ง
ใบหน้าของเคนแดงก่ำ เขาก้าวถอยหลังออกมาแล้วชักดาบขึ้น “ข้าจะฆ่าเจ้า!”
“ไม่ได้นะครับนายน้อย!”
อัศวินรีบเข้ามาขวางและกระซิบเบาๆ
“มีคนมองอยู่มากครับ ไม่เหมาะสมที่จะทำตรงนี้”
รอบๆ มีทั้งคนใช้ ทหาร และบรรดาข้าราชบริพารยืนมองอยู่ เคนมองไปรอบๆ ด้วยความโกรธ
“ข้าโดนชกต่อหน้าทุกคน แล้วเจ้าจะให้ข้าทนงั้นเหรอ?”
“ท้าดวลเขาเถอะครับ เขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน”
อัศวินกล่าว เคนลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
“ดวล… เข้าท่าแฮะ”
ถ้าเขาทำให้กิสเลนขายหน้าต่อหน้าคนอื่นได้ กิสเลนคงต้องอับอายและอาจถึงขั้นพิการ
เคนถอดถุงมือออกแล้วปาไปที่หน้าของกิสเลน
ฟุ่บ!
กิสเลนหลบถุงมือนั้นอย่างง่ายดาย ทำให้เคนยิ่งโกรธและตะโกนออกมา “ข้าขอท้าดวล! มีข่าวลือทั่วปราสาทว่าเจ้าโกหกว่าชนะจามาลและฟิลิปได้ เจ้าทำลายเกียรติศักดิ์ของขุนนาง แล้วยังกล้าชกข้าที่ตั้งคำถามอีก!”
กิสเลนมองไปยังเคนอย่างงุนงง ก่อนจะชี้ตัวเองแล้วถาม
“ดวล? กับข้า? เจ้าพูดจริงหรือ?”
“ใช่! เจ้าอย่าถอยหลังหนีตอนนี้ล่ะ คนมองอยู่ตั้งเยอะ!”
“ว้าว…”
กิสเลนรู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่เข้ามาในใจ
การดวล! เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าดวลครั้งสุด
