คนในกระจกคือขุนนางหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบ
รอยแผลเป็นที่เคยเต็มใบหน้า สายตาที่ดุดัน และสีหน้าที่น่ากลัว ล้วนหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงภาพลักษณ์หล่อเหลาแจ่มใสในแบบเดิมของกิสเลนเมื่ออดีต
ขณะที่เขาจ้องมองกระจกอย่างเลื่อนลอย เบลินดาก็หัวเราะเบาๆ
“ท่านคงชอบหน้าตาตัวเองมากสินะคะ?”
“ใช่ ข้าชอบมันมากจริงๆ”
คำตอบที่มั่นใจไร้ความอายทำให้เบลินดาทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อย
เมื่อมองใกล้ๆ กิสเลนยังคงหลงใหลในภาพตัวเองในกระจก
มันคงไม่บ่อยนักที่จะเห็นใครจ้องหน้าตนเองอย่างจริงจังเช่นนี้
‘โอ้โห เขาคงจะชอบตัวเองมากจริงๆ… แต่ก็ดีกว่าสร้างปัญหานั่นแหละ’
แม้วันนี้จะดูแปลกไปบ้าง แต่เมื่อคิดดูแล้ว การที่ขุนนางทำตัวประหลาดก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไร
“ท่านควรพักอีกสักหน่อยนะคะ”
เบลินดาพูดพร้อมส่ายหน้าเบาๆ ก่อนเดินออกจากห้อง
ถึงแม้นางจะจากไปแล้ว กิสเลนก็ยังคงจ้องมองกระจกอยู่อีกนาน
เอี๊ยด
ไม่รู้ว่าเขามองกระจกมานานแค่ไหน เมื่อจู่ๆ ประตูเปิดออกเล็กน้อย และมีเด็กสาวโผล่ศีรษะเข้ามา
“พี่คะ?”
“เอเลน่า?”
กิสเลนร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของเด็กสาว
เด็กสาวผมสีทอง อายุประมาณ 16-17 ปี
เธอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากน้องสาวของเขา เอเลน่า