นเดอร์พูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับสิ่งมีชีวิตนั้น เขาหันไปมองจีหรานและจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย“ไม่ใช่ นั่นเป็นสัตว์ประหลาดอีกประเภทอื่น!”จีหรานยักไหล่และตอบกลับหลังจากไม่สนใจแรงกดดันจากการจ้องมองของแลนเดอร์“หมายความว่า… แฮโรลด์ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดพวกนี้ตลอดงั้นเหรอ?”แลนเดอร์สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ แต่จีหรานยังคงสัมผัสได้ถึงความวิตกกังวลและความกังวลของเขา“ถ้าสนใจ เราไปคุยกันต่อในห้องอ่านหนังสือ ที่นี่… ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอเถอะ! เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญกว่าเราเยอะเลย!” จีหรานพูดหมอที่กำลังยุ่งอยู่กับการดูแลผู้ป่วยเป็นลมคนอื่นๆ ตอบกลับด้วยรอยยิ้มอย่างไรก็ตาม จีหรานได้เหลือบมองคนที่แอบฟังที่หมดสติด้วยหางตาเมื่อสิ่งมีชีวิตนั้นปรากฏตัวขึ้น คนที่แอบฟังก็ถูกกลิ่นเหม็นทำให้หมดสติไป และยังไม่ตื่นขึ้นมาจนถึงตอนนี้จีหรานแน่ใจว่าเขาไม่ได้แกล้งทำ เพราะความตกใจที่ปรากฏบนใบหน้าของเขานั้นชัดเจนเกินไปนอกเหนือจากนั้น ในระหว่างที่เกิดความโกลาหลนั้น จีหราน ได้เหยียบนิ้วของผู้แอบฟังคนนี้ แต่เขาก็ยังไม่ตื่น และไม่ได้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดแห่งรัตติกาลด้วยซ้ำคนแอบฟังตอนนี้ ไม่ใช่มอนสเตอร์แห่งราตรี และเขาไม่รู้เกี่ยวกับการโจมตีครั้งนี้ด้วย!จีหรานมั่นใจในข้อสรุปของเขา แต่เพราะความแน่ใจนี้ของเขา ทำให้ความสงสัยใหม่ๆ เกิดขึ้นในหัวใจของเขาอีกทำไมสิ่งมีชีวิตที่เหมือนลิงถึงมาโจมตีเขา
