ในระหว่างที่พูด เขาก็ดีดนิ้วส่งปราณกระบี่สีเงินสว่างเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งทะยานออกไป กระแทกเข้ากับอาวุธวิเศษมีดบินที่อยู่ข้างกายหม่าเฟิง
เคร้ง! เสียงดังฟังชัด อาวุธวิเศษมีดบินกระเด็นกระดอนออกไป ส่งเสียงสั่นเครือ แสงวิญญาณหม่นหมองลงไปมาก ซ้ำร้ายบนใบมีดยังปรากฏรอยบิ่นขนาดเทียมเมล็ดข้าวสารขึ้นมาอีกหนึ่งรอย
“ไม่ถูกสิ เจ้าไม่ใช่หวังจิ้น สรุปแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่?!”
สีหน้าของหม่าเฟิงเปลี่ยนไป เขารู้ตัวแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เขารีบเก็บอาวุธวิเศษมีดบินกลับมา และถอยหลังไปหลายก้าว
ต้องรู้ก่อนว่า มีดบินเล่มนี้เป็นถึงอาวุธวิเศษระดับกลางที่มีข้อห้ามถึงยี่สิบสามชั้น คมกริบดุจตัดเหล็กไหล อานุภาพร้ายกาจยิ่งนัก ทว่ากลับเกือบจะถูกอีกฝ่ายทำลายด้วยปราณกระบี่เพียงสายเดียวที่ซัดออกมาส่งๆ
ผู้ที่มีความแข็งแกร่งระดับนี้ได้ ย่อมไม่ใช่หวังจิ้นอย่างแน่นอน!
ความหวาดระแวงในใจของหม่าเฟิงพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด ในขณะเดียวกันเขาก็รีบใช้ความคิดหาทางหนีทีไล่
หวังจิ้นยิ้มบางๆ
“ศิษย์พี่หม่าไม่ต้องกลัวไป ผู้น้องกู้หย่วน ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อท่านหรอก”
