านส์น่าจะเป็นคนถาม แต่ว่าพอทั้งสองคนมาถึงที่นี่ก็ดูเหมือนจะได้รับข่าวด่วนอะไรสักอย่างแล้วจู่ ๆ ก็กลับออกไปกะทันหัน
จีหรานรู้ว่ามันน่าจะไม่เกี่ยวกับองค์กรนักฆ่า ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงพาจีหรานไปด้วยแล้ว
ก่อนที่จีหรานจะทันได้ถาม ราเชลก็สังเกตเห็นความสงสัยของเขา
“กลิ่นน่ะ! นกปกติไม่ได้มีกลิ่นเหมือนหมูตุ๋นถั่วกับบรั่นดี หมูนั่นสุกเกินไปและถั่วก็เละเกินไปด้วย กระทั่งบรั่นดียังเป็นที่คุณภาพต่ำ! ปรุงก็กากหมักก็กาก!”
“กลิ่น?” จีหรานอึ้งไปกับคำตอบ
เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันมีกลิ่น มันยากเกินว่าที่เขาจะเชื่อได้
จีหรานนั้นมั่นใจเสมอมากับสัญชาตญาณการรับรู้ของตัวเอง แต่เขากลับไม่ได้กลิ่นผิดปกติอะไรเลยที่ตรงนั้น
“ฉันมีจมูกของแม่ครัว ส่วนเธอน่ะปกติ” ราเชลพูดอย่างนุ่มนวล ราวกับอ่านใจจีหรานได้
จากนั้นเธอก็ดันอาหารจานนั้นมาข้างหน้าอีกนิดและพูด “กินทิ้งกินขว้างเป็นบาป กินให้หมดนะ!”
“ครับ” จีหรานพยักหน้า
[ชื่อ: นกย่าง]
[ชนิด: อาหาร]
[Rarity: สดใหม่]
[Attributes: ฟื้นฟู HP 45 แต้มใน 15 วินาที]
[เงื่อนไขการใช้งาน: ไม่มี]
[หมายเหตุ: อาหารจานนี้ปรุงขึ้นโดยราเชล อาจจะดูน้อยเพราะว่าวัตถุดิบไม่เพียงพอ แต่ก็ยังอร่อยมากนะ!]
…
ตามที่คำอธิบายบอกไว้เลย มันน้อย แต่ก็ยังรสชาติดีมาก
จีหรานกินหมดภายในแค่สองสามคำและก็เลียนิ้วเก็บรสชาติที่ยังเหลืออยู่ไปจนหมด
ราเชลไม่ได้ยกจานอื่นมาอีกและยังไม่เปิดปากพูดอะไรด้วย จีหรานนั้นฉลาดพอ
