ที่จะขอตัวกลับออกมา
เขามีคำถามมากมายที่อยากจะถาม นกเมื่อกี้นี้เป็นสัตว์เลี้ยงของผู้เล่นอย่างนั้นเหรอ?
ทำไมอู๋ฝ่าอู๋เทียนถึงดูประหลาดไปเมื่อราเชลจับนกนั่นได้?
น่าจะมีอะไรอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แต่ว่ามันเกี่ยวพันกับความเป็นส่วนตัวของคนอื่นดังนั้นจีหรานจึงไม่สามารถถามออกไปได้ถึงจะสงสัยเพียงใดก็ตาม
เขาไม่สามารถขุดคุ้ยความลับของคนอื่นได้ตามใจอยาก
เขายังคงมีมารยาทและมีความเคารพในสิทธิของบุคคล แต่จำกัดไว้แค่คนที่เขารู้จักและนับเป็นเพื่อนหรือเป็นคนคุ้นเคย
หากเป็นศัตรูของเขาแล้วละก็ จีหรานก็อยากจะรู้ทุกอย่าง กระทั่งชุดชั้นในชนิดไหนที่พวกมันใส่อยู่
รู้เขารู้เรานั้นเป็นหนทางสู่ชัยชนะที่แน่นอนที่สุด
การเดินทางกลับมาที่บ้านเลขที่ 13 ถนนหัวเวยของจีหรานนั้นปลอดภัยและราบรื่นดี
ตอนที่เขาเข้าไปในห้อง ในที่สุดเขาก็สามารถผ่อนคลายและลดการระวังตัวลงได้ จากนั้นเขาก็ออกจากเกม
หลังจากอาบน้ำและพักผ่อนแล้ว ห้าชั่วโมงต่อมาเขาก็กลับเข้าไปในเกม
ปุ่มข้อความของเขากำลังกะพริบอยู่ตอนที่กลับเข้าไป
…
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ฉันเจอแล้วว่า [Z-II] มาจากไหน!
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ฉันจะไปเจอไอ้บ้านั่น รอฟังข่าวนะ!
นี่คือข้อความแรกที่อู๋ฝ่าอู๋เทียนส่งให้จีหราน จากนั้นมันก็มีข้อความตามมาอีกชุดหนึ่ง
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ไอ้บ้านั่นรู้มากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ แต่แม่งไม่ยอมพูด
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ไอ้ชิบผาย!
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: มันอยู่แต่ในห้องมัน ฉันทำอะไร