แม่งไม่ได้เลย!
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ถ้าฉันจับมันได้ข้างนอกนะ ฉันจะสอนให้มันรู้มารยาทซะบ้าง!
นี่คือข้อความชุดที่สองที่เริ่มเกรี้ยวกราด แต่ว่าก็ไม่ใช่ข้อความสุดท้ายหรอกนะ
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: พวกเราเจอไอ้บ้าที่แอบจับตามองเราแล้ว!
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: ไอ้ลูกหมานั่นออกจากเกมไปทันทีเลย ฉันไม่คิดว่าพวกเราจะได้อะไรจากมันตอนนี้แล้วแหละ
อู๋ฝ่าอู๋เทียน: แม่งเอ๊ย!
…
ข้อความชุดที่สามก็ยังเกรี้ยวกราดเช่นกัน จีหรานไม่มีคำจะพูด
การเผชญหน้ากับองค์กรนักฆ่านั้นยากเย็นไม่เพียงแค่เพราะพวกมันมีหนทางอันลึกลับในการดำเนินธุรกิจ และมีทรัพยากรมากมายอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ยังเพราะองค์ประกอบของเกมเองด้วย
ไม่ว่าเกมใต้ดินนี่จะเหมือนจริงแค่ไหน แต่มันก็ยังเป็นแค่เกมอยู่ดี
กฎของเกมบางข้อทำให้องค์กรนักฆ่านั้นจัดการได้ยากขึ้น
เล่นเกมแบบเล่นคนเดียวอยู่แต่ในห้องของตัวเองนั้นเป็นวิธีการที่ปลอดภัยที่สุด ต่อให้ถูกจับได้ ก็ไม่มีใครทำอะไรได้หากไม่เข้าสู่การต่อสู้หรือว่ากดออกจากเกมไปในทันที
เจ้าคนแรกนั่นยากที่จะจัดการได้จริง ๆ และยังเจ้าคนหลังที่ก็ทำให้พวกเขาต้องรอให้มันกลับมาเล่นเกมอีกครั้งซึ่งก็ยังยากมากอยู่ดี
ผู้เล่นมือเก๋าต้องเป็นคนรับหน้าที่นี้ แต่ว่าพวกเขาก็ไม่ค่อยมีเวลา
ผู้เล่นทั่วไปก็รับหน้าที่นี้ไม่ได้เช่นกัน พวกเขาไม่แข็งแกร่งพอ
มันไม่ง่ายที่จะหาจุดกึ่งกลางระหว่างสองกลุ่มนี้ หรือพูดอีกอย่างหนึ่ง มันใช้ทั้งเวลาและพลังงาน
“สงครามยืดเ