ี่ยนมันกับหัวใจของเจ้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความแข็งแกร่งของเจ้านั้นมาจากสิ่งที่ทำให้เจ้าเป็นเจ้า รวมถึงเลือดเนื้อของเจ้าด้วย”
ทิกิส่งข้อความของนิโรเรอิคำต่อคำ
จีหรานรู้สึกประหลาดเมื่อได้ยิน
เขาอดถามออกไปไม่ได้ทันทีที่ทิกิส่งข้อความเสร็จ
“เรอิรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่?” เขาถาม
“เธอเดาได้เล็กน้อย ข้าคิดว่าอย่างนั้นนะ แต่ไม่ละเอียดนัก” ทิกิตอบ
“ถ้าอย่างนั้น…”
“เจ้าสงสัยว่าทำไมเธอถึงยังส่งเจ้ามาที่นี่? เพราะว่าเรอิต้องการให้เจ้าเซอร์เดนก์ง่อยนั่นเผยตัวเองออกมาและรวมกำลังกันนต่อต้านเจ้าสิ่งนั้น! เกาะอัลคาทราซมีความลับที่ทำให้เรอิกังวล แต่แล้วมันก็เป็นแค่ความเข้าใจผิด ถ้าเจ้ายังกังวลเรื่องหัวใจในโลงศพนั่น ตราบใดที่ข้าอยู่กับเจ้า มันก็เป็นของเจ้า พวกเราตกลงกันแล้ว และนั่นคือรางวัลของเจ้า” ทิกิพูดขัดจีหราน อธิบายทุกอย่างออกมา
“ตราบใดที่คุณอยู่กับผม? คุณอยู่กับผมมาตลอด คอยปกป้องผม?”
จีหรานประหลาดใจกับสิ่งที่ทิกิเผยออกมา มันทำให้เขาเสียสมาธิไปแวบหนึ่ง
เพราะเป็นเด็กกำพร้า การได้รับการปกป้องอย่างลับ ๆ นั้นเพียงพอที่จะปลุกความรู้สึกซาบซึ้งในตัวเขาขึ้นมา
“อย่าคิดเกินเลยไป เด็กน้อย อย่างไรเจ้าก็ไม่ใช่บุตรของข้าเสียหน่อย! ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าจะไม่ตายอย่างน่าเกลียดเกินไป หากเจ้าตาย ข้าก็แค่ต้องหาผู้ช่วยคนใหม่ให้เรอิเท่านั้น!” ทิกิคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งและกลอกตา
ความรู้
