เขาปรากฏตัวขึ้นภายในห้าหรือหกวินาทีหลังจากฉันทำลายวงเวทย์!”
จีหรานนั้นประหลาดใจจริง ๆ กับความเร็วของการปรากฏตัวของเซอร์เดนก์ เขาสูดลมหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว เขามองไปทางหัวหน้าสมาคมเร้นดาราอย่างอดไม่ได้
เครื่องหน้าคมเข้ม และยังท่าทางมั่นคง ผมสีแดงยาวประบ่า แต่ไม่ได้ทำให้ดูอ่อนแอ กลับตรงกันข้าม จีหรานสัมผัสได้ถึงความป่าเถื่อนและไร้การควบคุมของผู้ชายคนนี้
เขาไม่สูงมาก แต่แผ่รัศมีที่ทำให้ตัวเองดูยิ่งใหญ่
ภายใต้คิ้วหนานั้นเป็นดวงตาคมกริบราวเสือดาวและเป็นประกาย
“2567?”
พอเขาเอ่ยชื่อจีหราน รัศมีพลังมหาศาลก็ระเบิดออกมา ราวกับเผด็จการในสมัยเก่าก่อน ความกดดันจากรัศมีของเขาบีบเค้นจีหราน
จีหรานหวาดกลัวรัศมีของเซอร์เดนก์ และไม่มีหนทางต้านทานได้
ขณะที่เขาดิ้นรนต่อต้านพลังของเซอร์เดนก์อย่างมืดบอด เขาก็รู้สึกตัวแข็งทื่อ ขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย
เขาไม่สามารถยกนิ้วขึ้นสู้กลับได้ด้วยซ้ำ เขารีบปรับลมหายใจและขยับแขนขาอยู่ในใจ หวังว่าจะสามารถไปถึงกระเป๋าคาดเอวได้ด้วยปลายนิ้ว
จีหรานเตรียมน้ำยาเฉพาะสำหรับสถานการณ์เช่นนี้เอาไว้ เพื่อต้านทานเสียงหัวใจเต้นของโลงศพทองแดง แต่เขาคงเก็บมันไว้ใช้ไม่ได้อีกแล้ว
ความคิดของเขานั้นดี แต่ความจริงนั้นร้ายกาจและยังเย็นเยียบ
เขารวบรวมพลังกายและพลังใจทั้งหมด แต่ก็ไม่สามารถเอื้อมถึงกระเป๋าคาดเอวได้
ทั้งหมดที่เขาทำได้ก็คือขยับนิ้วเล็กน้อยเท่านั้น
“ดี ดีมาก! ไม่เลวเลย!”
เซอร์เดนก
