์สังเกตเห็นการขยับเล็กน้อยของนิ้วของจีหรานและชื่นชมเขาด้วยเจตนาอันไม่ชัดเจนและหัวเราะปากกว้าง
“เมี๊ยว?”
เสียงหัวเราะดังลั่นราวกับฟ้าผ่าของเซอร์เดนก์ก้องอยู่ในหูทุกคน แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเขา กลับมีเสียงร้องเหมียวดังชัดเจน
แม้ว่าจะแค่เหมียวเดียว ทุกคนก็เข้าใจความหมายของการปรากฏตัวของสัตว์ตัวนี้ที่นี่
ขณะที่ทุกคนมองไปรอบ ๆ เพื่อหาแหล่งที่มาของเสียง แมวลายขาวเหลืองตัวอวบก็ปรากฏตัวขึ้นที่ระหว่างจีหรานและเซอร์เดนก์ที่เผชิญหน้ากันอยู่
จิตสังหารที่ลอยอยู่เต็มห้องโถงและเล็งมาที่จีหรานสลายไปเมื่อเจ้าแมวปรากฏตัว
“ทิกิ!” จีหรานพูดเมื่อเห็นแมวตัวนั้น ก้มหน้าลงเล็กน้อย
ทิกิยิ้มให้จีหรานเหมือนมนุษย์ แกว่งหางไปมาเบา ๆ
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงดังรัวดังมาจากด้านหลังพวกเขา นอกจากจีหราน เซอร์เดนก์ และทิกิ คนของฟรอสทริลทุกคนล้วนปลิวไปด้านนอก จากเสียงหนัก ๆ นั่นแล้ว พวกมันน่าจะหล่นลงไปแรงทีเดียว
“ทิกิ เจ้าทำอะไร?” เซอร์เดนก์ตะโกน สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที
“ข้าทำอะไร? แก้แค้นไงล่ะ! เจ้ารังแกเด็กน้อยของข้า! ข้าก็ต้องแก้แค้นให้เขาสิ! ข้าไม่จำเป็นต้องบอกเจ้าใช่ไหมว่าแมวน่ะเจ้าคิดเจ้าแค้น!” ทิกิพูดขณะจีหรานมองไปที่มันอย่างไม่อยากเชื่อ
เสียงต่ำ ๆ ของเจ้าแมวทำให้ดวงตาจีหรานเปิดกว้างขึ้นกว่าเดิม
จีหรานรู้ว่าทิกิไม่ใช่แมวธรรมดา มันไม่เพียงมีพลัง แต่ยังฉลาดกว่ารูปลักษณ์ภายนอก แล้วมันยังพูดได้ด้วย
“ข้าอยากจะทั
