ยี่สิบหกที่นั่งดูเหมือนจะไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับศิษย์สืบทอดสายตรงทั้งเก้าคน ศิษย์สายในที่โดดเด่นอีกนับร้อยคน รวมถึงบรรดาลูกหลานของผู้อาวุโสแต่ละคนในยอดเขาโอสถแล้ว ก็นับว่ายังน้อยเกินไปอยู่ดี
ผู้คนที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ เกรงว่าคงไม่มีใครเลยที่จะไม่สนใจป้ายคำสั่งมังกรชาด
ท้ายที่สุดแล้ว ภายในตำหนักเซียนมังกรชาดก็คือโลกใบเล็กๆ ใบหนึ่ง ซึ่งมีถ้ำพำนักที่หลงเหลืออยู่ของผู้ยิ่งใหญ่ระดับหยางเสิน หรือแม้แต่อาจจะเป็นถึงเซียนแท้ระดับหยวนเสินซ่อนอยู่
ภายในนั้นย่อมต้องมียาวิญญาณ ของวิเศษแปลกประหลาด สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน อาวุธวิเศษ และคัมภีร์วิถีเต๋าต่างๆ นานาซุกซ่อนอยู่อย่างแน่นอน
หรืออาจจะถึงขั้นมีของวิเศษติดกายของนักพรตมังกรชาด ตลอดจนคัมภีร์วิถีเต๋าสืบทอดวิชาของเขาอยู่ด้วยก็เป็นได้
เมื่อต้องเผชิญกับวาสนาเช่นนี้ มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หวั่นไหว?
แล้วเหตุใดคนเหล่านี้ถึงไม่ได้ไปเล่า?
แน่นอนว่าเป็นเพราะโควตาของป้ายคำสั่งมังกรชาดมีจำนวนจำกัด ต่อให้เป็นศิษย์ที่มาจากสำนักใหญ่ที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ ก็ต้องเชื่อฟังการจัดสรรและคำสั่งจากทางสำนัก
