หลังจากนั้นทั้งหมดก็เดินมายังโซนขายวัตถุดิบรามเลือกซื้อเฉพาะของสดและผักบางชนิดเท่านั้นก่อนจะไปชำระเงินที่แคชเชียร์ รวมแล้วรามเสียเงินไปถึง 40,000 บาทในการซื้อวัตุดิบแต่มันเป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้นสำหรับเงินที่อยู่ในกระเป๋าของราม หลังจากซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วรามก็ตรงกลับไปที่โรงเรียนอีกรอบหนึ่งเพราะอดิเรกบอกว่าเคลียร์งานเสร็จแล้วจะไปดูอาคารที่ต้องการรีโนเวท
คมสันขับรถมาถึงหน้าโรงเรียนก็เจอกับอดิเรกและดีแลนที่รอเขาอยู่ อดิเรกนั้นยังพอเข้าใจแต่ว่าดีแลนนั้นทำไมถึงมาอยู่รอรามด้วยและอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คือการินที่ยืนคุยกับดีแลนอยู่
รถยนต์ของรามไปจอดตรงหน้าทั้งสามคนก่อนที่รามจะเดินลงจากรถเพื่อไปพูดคุยกับพวกเขา “อ่าวรุ่นพี่ดีแลนมาทพไมงั้นหรอครับ แล้วมึงไอ้การินโดดซ้อมหรอวะ”
“ไอ้บ้า! กูไม่ได้โดดเว้ย!โค้ชบอกว่าวันนี้กูไม่ต้องซ้อมให้มาดูมึงว่าเป็นไงบ้าง” การินโวยออกมาทันที
“อืม ๆ แล้วรุ่นพี่ละครับ” รามเข้าใจการินก่อนจะหันไปมองดีแลนที่ยืนข้าง ๆ กัน
“อ๋อ พอดีพี่ขอลาซ้อมน่ะอยากลองไปดูอาคารที่น้องจะทำร้านอาหารเผื่อวันหลังจะพาครอบครัวพี่ไปกินบ้าน” ดีแลนกล่าวตอบราม
