“อืม…เป็นอาคารที่สภาพดีมาก พี่ขอเข้าไปดูภายในได้มั้ย” อดิเรกกล่าวถามรามออกไป รามพยักหน้าตอบก่อนจะเอากุญแจมาเปิดประตูหน้าอาคาร สภาพภายในนั้นถือได้ว่ายังคงสมบูรณ์แบบ รามมองดูก็ปรากฏภาพในหัวทันทีในบริเวณชั้นที่หนึ่งรามต้องการให้เป็นโทนสีสว่างอย่างฟ้าหรือไม่ก็ขาว
“แล้วน้องรามต้องการทำร้านอาหารแบบไหนละ”อดิเรกกล่าวถาม
“เป็นร้านข้าวราดแกงธรรมดานี่ละครับ เปิดตอนช่วงเย็นเพราะยังไงซะตอนเช้าผมก็ต้องไปเรียนอยู่แล้ว”
“น่าสนใจดีนะ ดูจากทำเลของร้านแล้วที่อยู่ในส่วนของที่พักอาศัยแล้วด้วยเป็นทางเลือกที่เหมาะเลยละ ส่วนวัตถุดิบคงไม่น่าจะมีปัญหาสำหรับน้องรามแน่ ๆ ” ดีแลนกล่าวเสริม
รามพาอดิเรกทัวร์ชั้นต่างพร้อมบอกความต้องการของเขา โดยชั้นสี่และห้ารามต้องการให้เป็นเหมือนบ้านพักอาศัยสำหรับเขาและพ่ออดิเรกลองประเมินราคาดูแล้วอยู่ที่ประมาณ 20 ล้านกว่าสำหรับเฟอร์นิเจอร์และการวางระบบไฟฟ้าและน้ำภายในอาคาร รามพูดคุยเรื่องต่าง ๆ รวมถึงเรื่องการเข้าค่ายเก็บตัวด้วย จนถึงเวลา 5 โมงเย็นซึ่งรามคาดว่าพ่อของเขาน่าจะกลับมาแล้ว “จะอยู่ทางอาหารด้วยมั้ยครับ” รามกล่าวถามออกไป
