“ว๊ะ! เอ็งนี่มันจมูกคนหรือจมูกหมาวะ ดีกว่าข้าเสียอีก อุตส่าห์ไม่ดื่มเยอะแล้วนะเนี่ย เอาเถอะคุยธุระของเอ็งต่อเถอะ ส่วนเจ้าเด็กน้อยอย่าลืมเรื่องนั้นละ” เฟลกล่าวด้วยน้ำเสียงที่งุนงงพร้อมกับหันไปพูดกับดีแลน
“ไม่ลืมครับ” ดีแลนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เป็นประกายจนวีนัสสงสัยกันอาการของลูกชายตน จะกล่าวถามออกไปก็กลัวจะได้คำตอบว่า’ไม่ยุ่งซิครับพ่อ’
หลังจากที่ทุกอย่างเริ่มกลับสู่สภาวะสงบเรียบร้อยในตอนนี้รามได้อนุญาติให้ทั้งดีแลนและอดิเรกสามารถเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนั้นได้แน่นอนว่าทั้งสองไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่รามสามารถข้ามโลกไปอีกโลกหนึ่งได้ออกไปด้วย
“ลุงต้องขอโทษด้วยที่กระทำวู่วามแบบนั้น”
“เอ่อไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจความรู้สึกดี แหะ ๆ ส่วนนี้ของที่ลุงต้องการครับ” ว่าแล้วรามก็หยิบใบชุบออกมาจากช่องเก็บของ 1 ใบ ในขณะที่อดิศรกำลังจะเขียนเช็คให้รามก็เอ่ยขัดก่อน
“เอ่อ…ผมไม่ขอรับเป็นเงินได้มั้ยครับ” รามกล่าวถาม
