“เห้อ~ ก็ผมบอกแล้วว่าผมไม่สามารถพูดออกไปได้” อดิเรกยังคงยืนคำเดิมก่อนที่สายตาของเขาจะมองไปเห็นรามที่โดนจับไว้อยู่โดยอาจารย์สุเทพ ในตอนนั้นดวงตาของอดิเรกมีประกายความโกรธออกมาแวบหนึ่ง แน่นอนว่าดีแลนก็สังเกตุเห็นเช่นกันและเมื่อมองไปยังสายตาที่เพื่อนของเขามองไป ดวงตาของเขาก็ฉายไม่พอใจ อกมาเช่นเดียวกัน ทำไมพวกเขาจะไม่รู้ว่ารามกำลังโดนอะไรอยู่นั่นจึงทำให้ทั้งดีแลนและอดิเรกเริ่มไม่สบอารมณ์ ส่วนอดิศรและวีนัสต่างสัมผัสอารมณ์ของลูกชายตนเองได้จึงมองไปยังสายตาที่ลูกพวกเขามองไป
=====
