‘เจ้าหนูนับวันเอ็งจะเผยไพ่ในมือมากเกินไปแล้วนะ” เสียงของเฟลดังขึ้นมาในหัวของราม
“ไม่หรอกครับ ลุงก็รู้ว่านั่นไม่ใช่ความสามารถทั้งหมดของผมซักหน่อย”รามกล่าวตอบเฟลไป
“เหอ ๆ ก็จริงของเจ้า ถ้าเจ้าเอาจริงขึ้นมาข้าว่าคงได้ลบอาณาจักร ๆ หนึ่งไปแน่ ๆ ” เหลกล่าวด้วยความขบขัน
รามที่ได้ฟังเฟลพูดก็ไม่กล่าวอะไรต่อเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยดวงตาของเขากลับมาเป็นสีน้ำตาลดังเดิมด้วยเวทย์ปกปิดก่อนจะเข้าห้องนอนและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
แต่ทว่ารามยังไม่รู้ว่าเขาได้สร้างความหวาดกลัวและประทับใจให้กับแวมไพร์ที่ถูกส่งมาคุ้มครองรามอย่างช่วยไม่ได้เสียแล้ว
