ในค่ำคืนที่จันทร์ทอประกายชายหนุ่มอายุ 17 ปีนั่งอยู่ริมดาดฟ้าดวงตาสีเขียวเปล่งประกายจ้องมองเหล่ารากไม้จัดการกับคนที่คิดร้ายต่อคนของเขา เสียงร้องอ้อนวอนของความช่วยเหลือและหวาดกลัวดังออกมาไม่ขาดสายแม้จะรู้ว่าแต่ละคนต่างได้รับคำสั่งจากเบื่องบน บางคนมีลูกมีครอบครัวต้องดูแลแต่ใครจะสนละ หากทำให้เขาและคนของเขาเดือดร้อนก็ต้องเตรียมใจที่จะทิ้งชีวิตไว้ด้วย
ผ่านไปราว 20 นาทีเรื่องทุกอย่างก็เสร็จสิ้งพร้อมกับรากไม้ได้โยนคน ๆ หนึ่งมานอนต่อหน้ารามซึ่งทั้งสี่คนนั้นรู้ดีว่ามันเป็นใครสายตาที่โกรธแค้นประทุออกมาจากแววตาของทั้งสี่อย่างเห็นได้ชัด
“ขอบใจมากนะ ช่วยเคลียร์พื้นที่ด้วย ไม่เอาน่าไว้จะเรียกออกมาใหม่นะ” รากไม้ดูเหมือนจะงอนรามนิดหน่อยก่อนจะรับคำรามพร้อมกับจัดการคราบเลือดและเศษซากมนุษย์จนพื้นที่เหมือนไม่เคยเกิดเหตุการณ์นองเลือดมาก่อก่อนที่มันจะกลับเข้าไปในวงแหวนเวทย์ไป
“จัดการกันเองนะครับ ผมขอตัวไปนอนก่อนพรุ่งนี้ผมมีเรียน” ว่าแล้วรามก็เดินลงไปดาดฟ้าทันทีก่อนที่จะได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังเล็ดลอดออกมาจากดาดฟ้าอพาร์ทเม้นท์แน่นอนละรามได้ให้ยาฟื้นฟูกับเสือไปด้วยขวดหนึ่งด้วย