“อย่าบอกนะว่าที่พ่อเห็นคือเวทย์มนต์?”
“ใช่ครับ ผมสามารถใช้พลังเวทย์ได้ตั้งแต่เมื่อสามวันที่แล้วรวมถึงผมยังได้ไปในสถานที่ ๆ หนึ่งพร้อมกับได้สิ่งเหล่านี้กลับมาด้วย” รามกล่าวจบพร้อมเอาทั้งเนื้อสัตว์และผลไม้ต่าง ๆ ออกมาวางไว้บนโต๊ะ “นี่คือเรื่องที่ผมยังไมได้บอกพ่อครับและอีกอย่าง” รามกล่าวต่อพร้อมหยิบขวดยาสีฟ้าครามออกมาวางไว้บนโต๊ะ
“นี่คือยารักษาของสถานที่ที่ผมไปครับ มันสามารถรักษาอาการผิดปกติและโรคร้ายทุกชนิด” รามกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่คาดหวังว่าพ่อของเขาจะเชื่อใจลูกชายคนนี้
“…..รามรู้มั้ยของที่วางอยู่บนโต๊ะนี้น่ะหากเทียบในราคาปัจจุบัน มันมีมูลค่ามหาศาลมากเลยนะแล้วก็เรื่องนี้มีใครรู้บ้าง” วศินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและเคร่งเครียด
“มีแค่สามคนที่รู้เรื่องนี้และพ่อเป็นคนที่สี่ ที่รู้เรื่องว่าผมมีพลังเวทย์” รามกล่าวออกไปจามความจริงเพราะตอนนี้สายตาของวศินน่ากลัวเป็นอย่างมาก