จี้ชางไห่ยืนไพล่หลัง ก้าวเดินอย่างเนิบนาบมาหยุดอยู่เบื้องหน้ากู้หย่วน แววตาสงบนิ่งและลึกล้ำ
“ตำหนักเซียนมังกรชาด ภายนอกเรียกขานว่าเป็นถ้ำสวรรค์ แต่แท้จริงแล้วภายในคือโลกใบเล็กแห่งหนึ่ง แผนที่ฉบับนี้บันทึกโครงสร้างบางส่วนของตำหนักเซียนมังกรชาดเอาไว้ หากมีเพียงเท่านี้ก็คงไม่เท่าไหร่ แต่จุดสำคัญคือ บนแผนที่ฉบับนี้ ได้บันทึกสถานที่พิเศษบางแห่งเอาไว้ด้วย”
“สถานที่พิเศษอันใด?”
กู้หย่วนเริ่มเกิดความสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว
จี้ชางไห่ที่อยู่ตรงหน้า คือบุคคลที่ทัดเทียมกับหลี่ฉางเซิง แม้กระทั่งตอนนี้ เขาก็ยังมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหริน หรือว่าเป็นยอดผู้บำเพ็ญเพียรระดับจินตานกันแน่
สิ่งที่ทำให้บุคคลระดับนี้เฝ้าคะนึงหาและหมายปอง ย่อมต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!
“หนองน้ำโคลนดำ… ภูเขาพันอัคคี… หุบเขาหมาป่าขุย…”
จี้ชางไห่เอ่ยชื่อสถานที่ออกมาติดๆ กันหลายแห่ง พลางกล่าวว่า
“ในสถานที่เหล่านี้ บนแผนที่ล้วนระบุเอาไว้หมดแล้วว่ามีของวิเศษแห่งฟ้าดินอันใดอยู่บ้าง รวมถึงสมบัติที่นักพรตมังกรชาดทิ้งเอาไว้ด้วย”
