“ขอบคุณครับนายน้อย ผมสัญญาว่าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยครับแล้วรีบกลับมาปกป้องนายน้อยตราบเท่าชีวิตผมจะสูญสิ้นครับ” เสือกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและจริงจังก่อนที่เขาจะเดินจากรามไปเพื่อจัดการสิ่งที่เขายังค้างคาใจไว้อยู่ ส่วนรามก็ยกยิ้มขึ้นก่อนจะเดินกลับอพาร์ทเม้นท์ของเขาไป แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่ามีคนสองคนจับตามองเขาอยู่แต่เขาก็ไม่สนใจแม้จะได้ยินทุกคำที่พวกเขาพูดก็ตาม
“นี่หรือคนที่นายน้อยต้องการให้คุ้มครอง” ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนริบดาดฟ้าของอารารสูงพร้อมต้องมองรามด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา
“คิก คิก ดูแล้วเขาก็น่ารักดีนะ น่ารักน่ากัด อ่าห์อยากลองชิเลือดของเขาเสียจริง แต่น่าเสียดายที่เขาดันเป็นผู้มีพระคุณของนายน้อยซะงั้น ริสาเซ็ง” หญิงสาวผมสีน้ำตาลวเลียนิมฝีปากพร้อมกับกล่าวออกไปด้วยความห่อเหี่ยว
“เลิกคุยกันก่อนหน้าที่ของเราคือคุ้มครองคนที่ชื่อราม แต่ว่าคนที่เดินออกจากเป้าหมายก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะแข็งแกร่งใช้ได้ ชักอย่างสู้ด้วยแล้วซิ” พวกเขาทั้งสองไม่รู้เลยว่าสิ่งที่สนทนานั้นรามได้ยินหมดทุกคำนี่คือเหตุผลที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่นั่นเอง
=====
