“ชิ! รอกูด้วยไอ้ดีแลน” อดิเรกเองก็เดินตามมาติด ๆ ถึงยังไงซะเขาก็ต้องการรู้อยู่ดีว่าของที่รามครอบคลองมันมีที่มายังไง ถึงจะไม่สามารถบอกกล่าวต่อคนในครอบครัวได้ก็เถอะนะ
“พวกพี่รู้มั้ยว่าพวกพี่เป็นสองคนแรกเลยนะที่ผมจะได้บอกความลับของผมให้ฟังแม้แต่ไอ้การินผมยังไม่เล่าเลย แต่ก่อนอื่นผมขอเอาตัวผู้หญิงคนนี้ไปห้อยไว้ก่อนแล้วกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้จะสลบจริงแต่ไม่รู้ว่าจะตื่นเมื่อไหร่ ขืนได้ยินเรื่องที่ผมบอกกล่าวไปจะมีปัญหาตามมาเอา” รามกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังเท่าไหร่
“จะยากอะไร ฆ่าทิ้งก็สิ้นเรื่อง” ดีแลนกล่าว
“การฆ่าไม่ใช่ทางออกทั้งหมดหรอกครับ บางครั้งการเก็บเธอไว้ก็มีประโยชน์เหมือนกันนะครับ” รามกล่าวพร้อมมัดร่างของหญิงสาวก่อนจะเอาไปห้อยที่ระเบียง
“ช่างมันเถอะ ว่าแต่ใครจะเป็นพยานในการทำพันธะสัญญาละ” อดิเรกกล่าวถาม
