“เหยดโด้! พ่อยอดกวีศรีสยามว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” การินที่ได้ฟังคำพูดที่ออกจากปากรามก็อดที่จะแซวออกไปไม่ได้ส่วนรามก็ได้แต่คิ้วกระตุกกับคำพูดของการิน
“อยากเจอจระเข้ฟาดหางมั้ยไอ้เพื่อนยาก” รามหันไปกล่าวกับการินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มพร้อมทั้งเตรียมวิ่งไล่เตะเพื่อนของเขาทันที
“เห้ย ๆ กูพูดเล่นเว้ย! ไอ้ห่านี่นิ” การินเตรียมวิ่งหนีพร้อมตั้งการ์ดป้องกันทันที ทั้งสองสนทนากันเรื่อยมาจนในที่สุดก็ถึงอาคารวิชาคหกรรม ที่ในตอนนี้นักเรียนทุกคนต่างแต่งกายเ้วยเครื่องแบบเฉพาะของวิชาและที่สำคัญส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง! แต่ก็มีผู้ชายปนมาด้วยห้าหกคนและ 4 ในหกก็ดันเป็นเพื่อนสาวด้วย!
“เอ่อ….ไอ้รามยกเลิกตอนนี้ทันมั้ยวะ”
“บอกเลยว่าสงกรานต์”
“คืออะไรของมึงวะ สงกงสงกรานต์อะไร”
“คงไม่ทัน เห้อ~”
“ไอ้รามมึงอย่าเล่นมุขเลยว่ะ แป๊ก” การินกรอกตามองบนก่อนจะกล่าวออกไป
“เออน่า ไหน ๆ ก็มาแล้วเข้าไปข้างในเถอะ” ว่าเล้วทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในอาคารท่ามกลางเสียงซุบซิบคุยกันของเหล่าสาว ๆ
“”สวัสดีครับอาจารย์”” ทั้งสองคนกล่าวสวัสดีทักทายอาจารที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์และรับสมัครลงเรียนวิชาเลือกคหกรรม
