“พ่อจะปิดเรื่องนี้กับผมไปถึงเมื่อไหร่” รามกัดฟันพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกไป
“เรื่องอะไรไอ้ราม พ่องงไปหมดแล้ว”วศินงุนงงกับคำถามที่ลูกชายเขาเอ่ยออกมา
รามไม่ตอบอะไรเขาลุกขึ้นแล้วไปคุกเข่าแทบเท้าของวศินก่อนจะก้มกราบลงไปแทบเท้า พร้อมกับน้ำตาของรามที่กลั้นไม่อยู่ได้ไหลล้นออกมา
รามเงยหน้ามองพ่อของตัวเองที่ตอนนี้ใบหน้างุนงงอย่างมาก “พ่อจะปิดเรื่องที่พ่อเป็นมะเร็งกับผมไปถึงเมื่อไหร่ครับพ่อ!”
=========
** อืม…ก็ตามนั้นแหละนะ
