การินเองเมื่อได้ฟังคำพูดที่ออกจากปากเพื่อนสนิทของเขาก็เริ่มรู้สึกผิด เขาลืมคิดไปว่าเรื่องนี้อาจจะนำอันตรายมาสู่ตัวของรามและครอบครัว ใช่เขาลืมคิดในส่วนนั้น “กูขอโทษ กูปล่อยให้ความอยากรู้มันครอบงำกูเกินไปเลยไม่ได้ขอความคิดเห็นมึงก่อน” น้ำเสียงที่การินเปล่งออกมานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดสุด ๆ
“เห้อ~ ไอ้การินกูขอเลยนะเว้ย ขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย จะทำอะไรช่วยบอกกูด้วย ช่วยถามกูหน่อยว่ากูต้องการมั้ย ถือว่ากูขอร้องเลยแล้วกันในฐานะที่มึงกับกูเป็นเพื่อนกันมาเกือบ 10 ปี”รามกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อเพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าทั้งสามคนที่การินพามานั้นจะนำปัญหาอะไรมาให้เขาอีก
“ได้กูสัญญา” การินกล่าวตอบรามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง หลังจากนั้นรามก็ขอแยกกับการินทันทีแม้ว่าอีกฝ่ายจะขอให้ไปส่งก็ตามแต่รามก็ปฏิเสธไปเพราะเขาไม่ต้องการให้การินรู้เรื่องถึงช่องเก็บของและเรื่องที่เขาปกปิดไว้
หลังจากที่แยกจากการินแล้วนั้นรามก็หามุมที่ไม่มีคนผ่านก่อนจะเก็บกล่องวัตถุดิบและกล่องมีดเข้าไปในช่องเก็บของทันทีก่อนจะตรงกลับอพาร์ทเม้นท์ที่เขาพักอยู่กับพ่อ
[การินพาร์ท]
