ดูเวลาที่ตอนนี้เกือนจะ 5 โมงเน็นแล้ว
“เออน่า ไม่นานหรอก” การินตอบแค่นั้นก่อนจะพารามเดินไปยังโซนร้านอาหารที่ดูหรูเป็นอย่างมากแน่นอนว่าทุกสายตาจับจ้องมาที่รามและการินแต่ก็เพียงไม่นานเพราะเห็นมีคนถือของเดินตามมาด้วยทำให้เดาได้ว่าคงเป็นพวกลูกคุณหนูแน่ ๆ การินพารามเดินไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่งพนักงานที่เห็นลูกค้าก็เดินมาต้อนรับทันที “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าได้จองโต๊ะไว้รึปล่าวคะ?” พนักงานต้อนรับหน้าร้านกล่าวต้อนรับกลุ่มของรามทันที
“มีคนจองโต๊ะไว้แล้วครับ” การินกล่าวตอบพร้อมกับบอกเลขโต๊ะให้พนักงานเดินไปสอบถามเพื่อกันการก่อกวนหรืออ้างสิทธิ์ไม่นานพนักงานสาวก็เดินออกมาพร้อมกับเชิญให้ทั้งรามการินและคนถือของ(จำเป็น)ตามเธอไปยังโต๊ะที่ถูกจองเอาไว้
เมื่อมาถึงที่โต๊ะก็พบกับบุคคลสามคนนั่งคุยกันอยู่ “สวัสดีครับขอโทษที่รบกวนเวลาของทั้งสามท่านนะครับ”การินกล่าวออกไปด้วยความนอบน้อม
“โอ้ไม่เป็นไรพ่อหนุ่ม พวกเรามาเพราะสนใจสิ่งที่เธอบอกนั่นแหละ” ชายคนที่นั่งอยู่ด้านในสุดเป็นคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สบาย ๆ
“นั่นซิ การได้ชมและพิสูจน์ผลงานแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากกว่าถึงตอนนี้ยั
