ในห้วงจิต เสียงของระบบกลืนกินมังกรดังขึ้นอย่างรีบร้อนผิดปกติ
【โฮสต์! ไอ้เจ้านี่อันตรายมาก นักล่ามังกรระดับเจ็ด.. ไม่ใช่สิ มันเป็นนักล่ามังกรระดับแปด!】
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เปลือกตาของหวงเยี่ยก็เปิดออก ดวงตาสีฟ้าเข้มสบกับสายตาสีทองอ่อนของชายตรงหน้าโดยตรง สีหน้าและแววตาของเขาแปรเปลี่ยนไปจากความสงบนิ่ง กลายเป็นความระมัดระวังในทันที
“ท่านเป็นใคร.. นักล่ามังกรที่ทรงพลังเช่นนี้ไม่ควรมาอยู่ในรถไฟความเร็วสูงหรอกนะ?”
ชายผมทองรับฟังอย่างผ่อนคลาย ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูสุภาพอย่างประหลาด
“อัครสาวกมังกรพฤกษาแห่งลัทธิศักดิ์สิทธิ์บูชามังกร จูหนานเจียง!”
“พวกเรามาคุยกันหน่อยได้ไหมเจ้าชายน้อย!”
ชื่อและตำแหน่งถูกกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีความลังเล ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบัง
“อะ.. อะไรนะ?!”
หัวใจของหวงเยี่ยสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ในเสี้ยววินาทีนั้น
อัครสาวกแห่งมังกร
ตำแหน่งที่ต่อให้เพียงเอ่ยออกมา มันก็เพียงพอจะทำให้นักล่ามังกรที่แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนต้องหวาดผวาไปตามๆกัน
