ใบหน้าหล่อเหลาสง่าและเรียวเล็ก เส้นผมสีฟ้าสว่างที่ปลิวสยายไปตามสายลมอันพัดผ่าน ชุดโค้ทหนังสีดำที่ทอดยาวรับกับสัดส่วนของเรือนร่างอย่างเหมาะสม ยิ่งขับเน้นให้ภาพลักษณ์ของเขาดูโดดเด่นเหนือฝูงชน จึงทำให้หวงเยี่ยตกเป็นเป้าสายตาอยู่ไม่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นสายตาชื่นชม สงสัย หรือกระทั่งอิจฉาต่อความสง่างามที่ชายหนุ่มคนนี้มี
ขณะที่กำลังทอดมองเส้นรางเหล็กที่พาดยาวออกไปไกลสุดสายตา กลุ่มชายหนุ่มอีกหลายสิบคนที่อยู่ไม่ไกลก็สังเกตเห็นร่างอันคุ้นตา
ทันทีที่พวกเขามั่นใจว่าเป็นบุคคลที่ตนรู้จัก ก็รีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงตะโกนที่ดังชัดเจนท่ามกลางความพลุกพล่าน
“เจ้าชายน้อย! ไม่เจอกันเกือบหนึ่งอาทิตย์เลยนะ!”
“เจ้าชายน้อยกำลังจะไปที่ไหนกันน่ะ!”
“พวกเราจะไปยังสถาบันมังกรผู้ถูกเลือก! ส่วนไอ้พวกนี้จะไปยังสถาบันมังกรศักดิ์สิทธิ์!”
“เพราะมีคะแนนตามกำหนดจึงสามารถเข้าไปฝึกฝนยังสถาบันนักล่ามังกรเหล่านี้ได้!”
คำอธิบายถูกกล่าวออกมาอย่างต่อเนื่อง บางคนหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ บางคนแสดงท่าทีโอ้อวดเล็กน้อย
หวงเยี่ยมองใบหน้าคุ้นเคยเหล่านั้นทีละคน ความทรงจำในช่วงเวลาที่ผ่านมาแล่นผ่านในชั่วอึดใจ เขาพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม
