หวงเยี่ยเลือกที่นั่งของตนอย่างไม่ลังเล เขาวางกระเป๋าไว้ด้านบนเหนือหัว ก่อนจะเอนกายพิงพนักเบาะที่นุ่มนิ่ม
เปลือกตาปิดลงอย่างช้าๆ
ในขณะที่ร่างกายเข้าสู่สภาวะสงบนิ่ง จิตสำนึกของเขากลับเริ่มเคลื่อนไหว สัมผัสไปยังวิชาขับเคลื่อนพลังระดับต่ำของตนเอง พลังวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเริ่มถูกรับรู้ทีละน้อย เส้นสายที่มองไม่เห็นเหล่านั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เหมือนสายลมที่พัดผ่านโดยไร้เสียง
หวงเยี่ยกระตุ้นร่างกายให้ตอบสนองต่อพลังเหล่านั้น
การไหลเวียนภายในเริ่มสอดคล้องกับจังหวะของพลังวิญญาณภายนอก การเคลื่อนไหวของลมหายใจช้าลง สม่ำเสมอ และมั่นคง
จากนั้นเขาก็เริ่มกลืนกินพลังเหล่านั้นอย่างช้าๆ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ
แม้พลังที่ได้รับจะน้อยนิดอย่างมาก แต่มันก็ยังคงเป็นพลัง
พลังที่สะสมทีละเล็กทีละน้อย พลังที่เมื่อรวมกันแล้ว ย่อมก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสักวันหนึ่ง