เสียงหนึ่งดังใกล้ อีกเสียงไกลออกไป แล้วก็เงียบลงอย่างฉับพลัน ราวกับถูกตัดขาดจากโลกใบนี้ในพริบตา
“โอกาสมาแล้ว!”
ดวงตาของหวงเยี่ยเปลี่ยนประกายทันที
ไม่รอช้าฝ่ามือพลิกกลับในเสี้ยววินาที เส้นเอ็นและกล้ามเนื้อบนแขนขวาปูดโปนอย่างผิดธรรมชาติ ผิวหนังแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม รอยแตกละเอียดปรากฏขึ้นคล้ายเปลือกไม้ ก่อนที่แขนทั้งท่อนจะกลายสภาพเป็นรากไม้พิฆาตดารา
พุ่งทะลวงตรงเข้าสู่โอวยาในระยะประชิดด้วยความเร็วที่สายตามนุษย์แทบตามไม่ทัน
“ไอ้เวรเอ้ย!”
โอวยาสะดุ้งเฮือกด้วยความหวาดหวั่น แต่ตัวของมันเองก็ไม่ใช่ผู้ไร้ฝีมือเช่นเดียวกัน
ในฐานะนักล่ามังกรระดับสองขั้นสูง ทั้งยังครอบครองเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับกลางที่เกี่ยวข้องกับการตรวจจับและสัมผัส มันรับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมของพลังตั้งแต่ก่อนที่รากไม้จะพุ่งถึงตัว
แขนทั้งสองยกขึ้นไขว้ป้องกันโดยสัญชาตญาณ
“ปังงงงงงงงงง!”
รากไม้แทงทะลุผ่านแรงต้านบางส่วน แม้จะไม่ทะลวงทะลุร่างโดยตรง ทว่าพลังอัดมหาศาลก็ส่งร่างของโอวยาปลิวกระเด็นไปด้านหลัง แผ่นหลังของเขาปะทะผนังเหล็กโกดังอย่างรุนแรง รอยบุ๋มปรากฏบนแผ่นเหล็กพร้อมฝุ่นที่ร่วงหล่นลงมาเป็นสาย
