โอวยาทรุดลงครึ่งหนึ่ง ลมหายใจหอบกระชั้น เลือดซึมออกจากมุมปาก แขนที่ยกขึ้นรับแรงสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด
“คิดจะให้ข้าเป็นสาวกของพวกแกอย่างนั้นหรือ?”
“เล่นตลกอะไรหรือเปล่า อย่างข้าหวงเยี่ยน่ะเหรอจะไปเป็นสาวกที่บูชาไอ้พวกเผ่าพันธุ์มังกรสารเลว!”
หวงเยี่ยยืนอยู่ที่เดิม รากไม้พิฆาตดาราสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะหดกลับสู่รูปแขนปกติ สีผิวคืนสู่เดิมเหมือนไม่เคยเกิดการเปลี่ยนแปลงใด
“แก.. รู้ตัวตั้งแต่แรก?!”
โอวยากัดฟันแน่น ดวงตาฉายแววตกตะลึงปนโกรธเคือง
“ตั้งแต่วินาทีที่รถเลี้ยวออกนอกเส้นทาง”
คำตอบสั้นกระชับ ไม่มีคำพูดเกินจำเป็นไปเลยซักนิด
เสียงร้องด้านนอกเงียบลงแล้ว ความเงียบที่เข้ามาแทนที่กลับหนักอึ้งยิ่งกว่าเดิม
บรรยากาศภายในโกดังเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ปะทะกันอย่างมองไม่เห็น
ก่อนที่ร่างเงานับสิบจะปรากฏกายขึ้นบริเวณทางเข้าโกดังอย่างพร้อมเพรียง
แสงจากด้านนอกสาดเข้ามาตัดกับความมืดภายใน เผยให้เห็นใบหน้าของแต่ละคนชัดเจน
สีหน้าราบเรียบ ดวงตานิ่งสงบไร้ความลังเล ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความเด็ดขาดที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน
“แกถูกจับแล้ว!”
