บุรุษผู้นี้สวมแว่นตากรอบบาง ร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง แผ่นหลังตั้งตรง ท่วงท่าดูแข็งแกร่งแต่ไม่แข็งกระด้าง เขาเป็นนักล่ามังกรระดับสองขั้นสูง และยังครอบครองเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับกลางในรูปแบบที่เรียกว่าจิตเชื่อมโยงธรรมชาติ
พลังของเขาไม่ได้เน้นไปที่การทำลายล้างหรือมีพลังการโจมตีที่รุนแรง แต่มันเน้นไปยังการรับรู้และประสานสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตรอบตัว รากหญ้า ใบไม้ แม้แต่การสั่นไหวของแมลงในอาณาเขตที่กำหนด ล้วนสามารถสะท้อนกลับสู่จิตสำนึกของเขาได้อย่างละเอียด
กล่าวได้ว่าชายผู้นี้มีดวงตาที่สามซึ่งไม่อาจมองเห็นด้วยเปลือกตา แต่รับรู้ผ่านพลังภายใน ราวกับตาทิพย์ที่เปิดกว้างอยู่ตลอดเวลา
เจียงเฉินพยักหน้าเบาๆ พร้อมกับดวงตาที่ลอบหรี่ลง
“ฝากด้วยนะ โอวยา”
โอวยาก้มศีรษะรับคำสั่ง
หวงเยี่ยลุกขึ้นอย่างสง่างาม ก่อนจะประสานมือแสดงความเคารพเล็กน้อย
“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ท่านผู้บัญชาการ”
เจียงเฉินเพียงพยักหน้าเป็นคำตอบ
จากนั้นชายหนุ่มก็เดินตามโอวยาออกจากห้องรับรอง ผ่านโถงทางเดินกว้างของฐานบัญชาการใหญ่
ภายนอกอาคาร รถยนต์คันหนึ่งจอดรออยู่แล้ว ประตูถูกเปิดออกอย่างสุภาพ
