ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดในฐานบัญชาการรู้ถึงการคงอยู่ของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นระดับหนึ่ง สอง หรือสาม แม้แต่ผู้ช่วยใกล้ชิดก็ไม่เคยพบเห็น
พวกเขาคือเงาที่เคลื่อนไหวอยู่ภายใต้แสงสว่างของระบบ
หนึ่งในนั้นก้าวออกมาเล็กน้อย
“คำสั่งคืออะไร?”
น้ำเสียงราบเรียบ ทำให้เจียงเฉินหันกลับมามอง สีหน้าเย็นสงบพร้อมรอยยิ้มที่เฉยชา
“จับตาทุกความเคลื่อนไหวในเมือง โดยเฉพาะบริเวณเส้นทางจากฐานบัญชาการไปยังที่พักของหวงเยี่ย!”
“อย่าให้พวกมันแตะต้องเขาได้แม้แต่นิดเดียว และอย่าเผยตัวจนกว่าจะจำเป็น”
“พวกมันยังไม่รู้ว่าหวงเยี่ยคือเหยื่อล่อ ลากออกมาให้ได้มากที่สุด แล้วเราจะกวาดล้างไอ้หนอนสกปรกที่ฝังอยู่ภายในเมืองนี้ให้สิ้นซากซะ!”
คำสั่งนั้นเด็ดขาดและไร้ความปราณี ทำให้เงาร่างทั้งหมดพยักหน้าพร้อมกัน
ก่อนที่แต่ละคนจะเคลื่อนไหวกันอย่างรวดเร็ว เลือนหายไปจากห้องทีละคน ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่มาก่อน
ภายในห้องเหลือเพียงเจียงเฉินผู้ยืนอยู่ลำพัง เขามองออกไปยังท้องฟ้าที่เริ่มสว่างเต็มที่ เปลวเพลิงภายในตัวเผาไหม้อย่างเงียบงัน
“ลัทธิศักดิ์สิทธิ์บูชามังกร”
“หากพวกแกคิดจะเคลื่อนไหว ข้าจะไม่ปล่อยให้ทำตามใจอีกต่อไป!”
…
