ทว่าก่อนที่เสียงหัวเราะนั้นจะจางหาย เถาวัลย์สีม่วงที่ถูกเผาไหม้กลับสั่นไหว รากไม้ใหม่งอกขึ้นมาแทนที่อย่างฉับพลัน รวดเร็วราวกับมันไม่เคยถูกทำลาย เปลวไฟยังไม่ทันมอดดับ เถาวัลย์ชุดใหม่ก็ทะลุผ่านควันไฟออกมา
“พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!”
มันแตกแขนงออกเป็นอีกสิบสาย พุ่งเข้าใส่เป้าหมายจากทุกทิศทาง
“ไอ้บัดซบ!”
ชายร่างใหญ่เบิกตากว้าง หมัดเพลิงอีกครั้งถูกปล่อยออกไป
ทว่าในเสี้ยววินาทีรากไม้ได้แทรกผ่านช่องว่างของการป้องกัน ปลายแหลมคมเสียบทะลุหน้าอก แขน ขา และลำตัวอย่างแม่นยำ
“อึก?!”
เสียงเนื้อฉีกขาดดังชัดเจน เลือดสีแดงสดกระเซ็นออกมาปะทะพื้น
รากไม้สีม่วงเข้มยังคงเปล่งประกายวิญญาณรุนแรง มันตรึงร่างชายร่างใหญ่ไว้กลางอากาศประหนึ่งหุ่นเชิดที่ถูกแขวน
เสียงหอบหายใจขาดตอนดังออกมาจากริมฝีปากที่สั่นระริก
“นะ.. นี่แกเป็นนักล่ามังกรระดับสอง.. ไม่! แกเป็นแค่นักล่ามังกรระดับหนึ่งขั้นสูงสุด?!”
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“ไม่ใช่สิ.. รากไม้สีม่วง..”
“งะ.. งั้นแกก็คือเจ้าชายน้อยหวงเยี่ย ผู้ครอบครองเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา!”
คำพูดนั้นหลุดออกมาด้วยความตื่นตระหนก
