เสียงหัวเราะของมันดังก้องในตรอกแคบ หญิงสาวซึ่งไม่มีพลังวิญญาณใดๆและเป็นเพียงคนธรรมดาที่บริสุทธิ์ ย่อมตกเป็นเหยื่อโดยปราศจากทางต้านทาน นางดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง มือทั้งสองพยายามผลักไส แต่แรงต่างกันราวฟ้ากับเหว
หยาดน้ำตาไหลอาบแก้ม เสียงสะอื้นปะปนกับลมหายใจที่ขาดห้วง ร่างกายและจิตใจของนางกำลังจะถูกยำยีโดยไร้ความปรานี
ทว่าอาชญากรคนดังกล่าวไม่รู้เลยซักนิด ว่าเหนือศีรษะของเขาด้านบนตึก กำลังมีเงามัจจุราชยืนล้วงมืออยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทสีดำ ร่างนั้นนิ่งสงบ ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงามืดในยามราตรี ผ้าคลุมศีรษะปลิวไหวตามแรงลม หน้ากากสีขาวลวดลายแดงสะท้อนแสงจันทร์อ่อนๆ
ใต้หน้ากากนั้น ดวงตาสีม่วงเข้มเปล่งประกายเรืองรอง
“นี่สินะ ไอ้พวกเวรที่ชอบใช้พลังข่มเหงรังแกผู้อื่น?”
“ถึงจะรู้อยู่แล้วแหละว่ามันเลวร้าย แต่ก็ไม่คิดเลยว่าการกระทำของพวกมันจะชั่วช้าเช่นนี้!”
