【โดยเฉพาะกับพวกอาชญากรภายในเมืองที่หลบหนีและต้องถูกตัดสิน】
【พวกมันที่กระทำความผิดอย่างไม่น่าให้อภัย เช่นการสังหารคนบริสุทธิ์ ปล้นฆ่าชิงทรัพยากร พวกเราก็อาจ..】
ประโยคสุดท้ายถูกปล่อยค้างไว้ คล้ายใบมีดที่หยุดอยู่ตรงลำคอโดยไม่ฟันลง
หวงเยี่ยลืมตาขึ้นทันที นัยน์ตาสีฟ้าครามเบิกกว้าง หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างรุนแรง
“จะให้ข้าสังหารมนุษย์ด้วยกัน?”
มือที่วางอยู่ขอบอ่างเกร็งแน่น เล็บจิกลงบนพื้นผิวหินอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกวิงเวียนแล่นผ่านประสาทสัมผัส ราวกับโลกทั้งใบเอียงไปด้านหนึ่ง เพราะถึงยังไง ตัวของหวงเยี่ยก็ไม่เคยทำเช่นนั้น ไม่เคยแม้แต่คิด
ในสายตาของเขา พลังที่ตนมีนั้นถูกปลุกขึ้นมาเพื่อปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ เพื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรมังกร และต่อกรกับพวกเผ่าพันธุ์มังกรสารเลวที่รุกรานโลก เขาเชื่อเสมอว่าอำนาจไม่ควรถูกใช้กับผู้ที่มีสายเลือดเดียวกัน
แม้โลกจะโหดร้าย
แม้จะมีคนเลว
แต่เส้นแบ่งบางอย่างยังคงตั้งอยู่ในใจอย่างชัดเจน
ทว่าระบบกลืนกินมังกรกลับกล่าวออกมาอย่างเฉยชา
【เติบโตได้แล้วโฮสต์】
