เสียงหัวเราะหลุดออกมาจากลำคอ เป็นความพึงพอใจที่ซ่อนอยู่
ทว่าทันทีที่ความวาดฝันเริ่มขยายตัว เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【แต่นั่นก็เป็นเรื่องอนาคตนะคะ ยังไงตอนนี้โฮสต์ก็เป็นเพียงแค่นักล่ามังกรที่อ่อนแอเหมือนหมาข้างถนน】
คำพูดนั้นหล่นลงมาอย่างไม่ปรานี เหมือนน้ำเย็นที่สาดใส่เปลวไฟแห่งจินตนาการจนมอดดับ
“พูดตรงเกินไปแล้ว!”
ระบบไม่ตอบกลับ ทิ้งให้ความเงียบปกคลุม
หวงเยี่ยเอนศีรษะพิงขอบอ่าง น้ำอุ่นยังคงโอบล้อมร่างกาย พร้อมกับความคิดในหัวที่ค่อยๆสงบลง
แม้คำพูดของระบบจะรุนแรง แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธความจริงนั้นได้
ตอนนี้เขายังอ่อนแอ ยังห่างไกลจากคำว่าไร้เทียมทาน แต่สิ่งที่เขามีคือโอกาส คือเส้นทางที่เปิดออกอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“หมาข้างถนนก็แล้วไง.. ตราบใดที่มันยังวิ่งไปข้างหน้า สักวันมันก็ต้องขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้!”
