แม้ซือหม่าเหยียนจะไม่เกรงกลัวนักพรตเฮ่อหลิง ทว่าก็ใช่ว่าจำเป็นต้องล่วงเกินอีกฝ่าย อย่างไรเสียทั้งสองก็เป็นสหายเก่าแก่ที่คบหากันมานานปี
หากต้องมาผิดใจกันเพราะลูกศิษย์เพียงคนเดียว ข่าวแพร่งพรายออกไปมีแต่จะทำให้คนนอกหัวเราะเยาะ กลายเป็นตัวตลกเสียเปล่าๆ
“อืม เรื่องเช่นนี้จะใจร้อนไม่ได้”
ซือหม่าเหยียนครุ่นคิดในใจ รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่อาจเร่งรัด จึงตัดสินใจว่าจะผูกใจไอ้หนุ่มนี่ไว้ก่อนค่อยว่ากัน
ถึงอย่างไรฝืนเด็ดแตงที่ยังไม่สุกย่อมไม่หวาน เรื่องการกราบอาจารย์รับศิษย์ล้วนต้องอาศัยความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย จะปล่อยให้ไอ้หนุ่มนี่เกิดความบาดหมางในใจไม่ได้เด็ดขาด
หากสามารถเกลี้ยกล่อมให้กู้หย่วนตกลงได้ล่วงหน้า รอจนศิษย์น้องเฮ่อหลิงกลับมา ค่อยปรึกษาหารือกันสักหน่อย หากศิษย์น้องเฮ่อหลิงยอมยกศิษย์คนนี้ให้ตนย่อมดีที่สุด แต่หากไม่ยอม เช่นนั้นก็ยอมจ่ายค่าตอบแทนที่สูงลิ่วสักหน่อย แล้วแถมความติดค้างน้ำใจให้อีกสักครั้ง ไม่เชื่อหรอกว่าอีกฝ่ายจะไม่ตกลง
หากพูดถึงเรื่องอื่น ซือหม่าเหยียนอาจไม่กล้ารับประกัน ทว่าหากพูดถึงความมั่งคั่ง ทั่วทั้งยอดเขาโอสถจะมีสักกี่คนที่เทียบเขาได้!
