ปลาย่างฟุ้งไปทั่ว
อาเหลยจ้องปลาย่างตาไม่กะพริบ น้ำลายแทบหก
“อาเหลย ให้เจ้า เป่าก่อนนะ มันร้อน” เซวียเสี่ยวหรั่นส่งปลาย่างตัวเล็กให้อาเหลย หลังจากนั้นก็ทำท่าเป่าให้มันดู
เรื่องนี้อาเหลยทำมาแล้วหลายครั้ง หลังรับปลาย่างมาก็เป่าฟู่ๆ
เซวียเสี่ยวหรั่นยิ้มจนตาหยี ย่างปลาต่อ “เหลียนเซวียน ท่านตกปลาเป็นไหม”
ดวงตาของเธอกลอกไปมา
เหลียนเซวียนเหลือบมองนางปราดหนึ่ง ไม่รู้ว่านางคิดอะไรได้อีกแล้ว เขาพยักหน้า
เซวียเสี่ยวหรั่นดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ นางนึกแล้ว เขาต้องรู้ว่าตกปลาอย่างไร จอมยุทธ์ผู้นี้มีทักษะติดตัวมากมาย หากเขาไม่ต้องพิษ ไหนเลยจะมาทนอยู่กับคนไร้ประโยชน์อย่างเธอ ป่านนี้คงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
“รอพวกเราออกจากเขาเมื่อไร ท่านช่วยสอนข้าตกปลาได้หรือไม่”
ไฉนจู่ๆ ถึงอยากเรียนตกปลา เหลียนเซวียนจ้องนาง
“การตกปลาเป็นความสามารถพิเศษที่ต้นทุนต่ำแต่ผลตอบแทนสูง แค่มีเบ็ดตกปลาคันหนึ่งก็ตกปลาได้ทั่วทุกที่ ไม่ต้องกลัวอดตาย ทั้งยังสามารถเอาไปขายแลกเงินได้ด้วย มีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิต อีกอย่าง ภายหน้าข้าต้องเลี้ยงอาเหลยอีกตัว ภาระมีไม่น้อย ต้องหาเงินให้ได้มากๆ อาเหลยของพวกเราถึงจะไม่ถูกรังแก”
ต้องหาเงิน
