“เหลียนเซวียน หากพวกเราออกเดินทาง ก็ควรเดินตามกระแสน้ำใช่หรือไม่”
เซวียเสี่ยวหรั่นถามลอยๆ ขณะที่ยังถักเสื้อในมือไม่หยุด เธอต้องถักเสื้อให้เสร็จภายในวันนี้ให้ได้
เหลียนเซวียนเหลือบมองเธอปราดหนึ่ง ดูเหมือนว่าแม่นางผู้นี้จะไม่รู้วิธีการแยกแยะทิศทางจากดวงดาวบนท้องฟ้า ตาของเขามองไม่เห็น ก็เลยยิ่งยาก
แม้ว่าการเดินไปตามกระแสน้ำจะรับประกันได้ แต่สายน้ำไปทางใต้ไหลลงทะเล ยิ่งไปก็ยิ่งไกลจากแคว้นฉี
ออกไปจากเขาได้แล้ว คิดจะย้อนกลับทางเหนือก็ต้องเสียเวลามาก
“ดู… ปรากฏการณ์… ท้องฟ้า… เป็น… หรือไม่”
“ปรากฏการณ์ท้องฟ้า? ดวงดาว? พระอาทิตย์? อืม… ก็ดูได้อยู่ พระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก ตกทางตะวันตก เหนือบน ใต้ล่าง ซ้ายตะวันตก ขวาตะวันออก วิธีดูทิศทางทั่วไปคร่าวๆ ก็เท่านี้กระมัง” เซวียเสี่ยวหรั่นขบคิด แล้วกล่าวอีกว่า “ส่วนดวงดาวอะไรนั่น ก็ไม่รู้อะไรมาก บ้านของพวกเราท้องฟ้าไม่กระจ่างเท่าที่นี่ ดวงดาวถูกหมอกควันบดบังหมดจะเห็นชัดได้ที่ไหน”
ตั้งแต่มาถึง เซวียเสี่ยวหรั่นก็หลงใหลท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับของที่นี่
แม้ว่าสายตาเธอจะเห็นไม่ชัด แต่สัมผัสได้ถึงท้องฟ้ากระจ่างใสไร้มลพิษ ดวงดาวกระจ่างพร่างพรายบนเวิ้
