งฟ้ากว้างใหญ่ไพศาลยามราตรี
คร่าวๆ ? ไม่รู้อะไรมาก? เหลียนเซวียนปวดหัวตึ้บ นางต้องแยกทิศทางไม่ถูกอย่างแน่นอน
“รู้จัก… เงา… ตะวัน…หรือไม่”
“เงาตะวัน? [1] คืออะไร เงาของพระอาทิตย์?” เซวียเสี่ยวหรั่นเหลือบมองปราดหนึ่ง “ใช้ดูทิศเหนือใต้หรือ?”
“แต่ต่อให้แยกทิศเหนือใต้ได้ เวลาเจอภูเขาก็ต้องเลี่ยง เจอแม่น้ำก็ต้องเลี่ยง เจอป่าทึบก็ต้องเลี่ยง อ้อมไปอ้อมมา เปลืองทั้งแรงเปลืองทั้งเวลา ไม่สู้เดินตามทิศทางของแม่น้ำไปเลยดีกว่า”
“คนมักชอบตั้งถิ่นฐานใกล้น้ำ แค่พบสถานที่ที่มีคนอยู่ก็จะหาหนทางได้เอง การเดินทางต่อไปภายหน้าย่อมง่ายขึ้น ไม่จำเป็นต้องวกไปวนมาอยู่ในป่า”
“ด้วยกำลังเท้าของพวกเรา ไม่ว่าจะต้องอ้อมเขาสูง แม่น้ำกว้างใหญ่ หรือป่าลึก ก็คงต้องเสียเวลาสามถึงห้าวัน ยังไม่แน่ว่าครึ่งปีหนึ่งปีจะออกไปจากป่าบ้าๆ แห่งนี้ได้รึเปล่า”
“คิดจะหาวิธีออกจากป่าให้เร็วที่สุด อันที่จริงก็ไม่ยาก ต่อแพไม้สักลำล่องไปตามกระแสน้ำ ไม่ช้าก็ออกจากป่าได้แล้ว แต่เสียดาย ตอนนี้เป็นฤดูหนาว ลงน้ำอันตรายมาก หากเป็นฤดูร้อน ย่อมเป็นวิธีที่เร็วที่สุดแล้ว”
“อ้อ แน่นอนว่าสิ่งสำคัญก็คือกระแสน้ำต้องสงบหน่อย ถ้าเจอกับน้ำวนหรือน้ำเชี่ยวก็เป็นอันจบเห
