ำข้างหน้าหนาว? ยังพากเพียรศึกษามาสิบสองปี เหลียนเซวียนมุมปากกระตุก ปีนี้นางอายุสิบแปด หกขวบเริ่มศึกษาก็เป็นเรื่องปรกติ แต่เหมันต์หนาวเหน็บ คิมหันต์ร้อนระอุยังไม่ได้หยุดพักผ่อนอันนี้ออกจะเกินจริงไปหน่อย การศึกษาของสตรีในห้องหอไหนเลยจะยัดเยียดปานนั้น
โดยมากแล้วล้วนเป็นบทเรียนขั้นพื้นฐาน ที่เพิ่มเติมเข้ามาก็เป็นการเรียนรู้จรรยามารยาท งานฝีมือของสตรี ศิลปะการทำอาหารเป็นต้น ดูแล้วไม่ต่างกับการเล่นสนุกเท่าไร
แต่จากถ้อยคำการพูดจาของนางก็นับว่ามีภูมิปัญญาความรู้กว้างขวาง แต่การวางตัวกลับพิลึกพิลั่นเกินไป ดูไม่เหมือนสตรีสกุลใหญ่ที่ศึกษาจรรยามารยาทมาสิบสองปี
เหลียนเซวียนขบคิดแล้วเขียนต่อ “ใน… ท้อง… มี…บทกวี… และตำรา… ย่อม… เป็น… ศรีสง่า… แก่ตนเอง”
เซวียเสี่ยวหรั่นตวัดสายตาหันมาจ้องเหลียนเซวียนทันควัน
หมอนี่กำลังเหน็บแนมหรือถากถางเธออยู่รึเปล่า
ขนาดมหาวิทยาลัยยังสอบไม่ติด จะเอาสง่าราศีมาจากไหน
เซวียเสี่ยวหรั่นกลอกตา แล้วถักเสื้อของตนเองต่อไป ไม่สนใจเขาอีก
แต่เขาไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอมาก่อน ถึงคิดแบบนี้ก็นับว่ามีเหตุผลอยู่
เห็นเธอไม่เปล่งเสียงสักแอะ กลับทำให้เหลียนเซวียนเลิกคิ้วด้วยความสงสัย
คำพูดของเข
