้นโตๆ” เซวียเสี่ยวหรั่นขยับนิ้วอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ลืมชื่นชมมันด้วยรอยยิ้ม
“เจี๊ยกๆ” อาเหลยตอบรับด้วยความดีใจ พลางตั้งหน้าตั้งตารอรางวัลของมัน
ดูสิ แค่ทำซ้ำแบบนี้ทุกวัน ลิงน้อยก็เคยชินตกหลุมพราง รู้ว่าอีกประเดี๋ยวจะได้กินกระดูก ก็ยิ่งแสดงความเฉลียวฉลาดออกมาเป็นพิเศษ
มุมปากของเหลียนเซวียนยกขึ้นน้อยๆ
…
[1] คำพูดนี้มาจากภาพยนตร์เรื่อง 甲方乙方 สมัยก่อนผู้เช่าที่ดินเพาะปลูกจะจ่ายค่าเช่าและมอบพืชพรรณธัญญาหารที่เพาะปลูกให้เจ้าของที่ทุกปี แต่ผู้เช่าก็มักผัดผ่อน ขอยืดเวลาบ้างอะไรบ้าง เจ้าของที่ก็จะตอบไปว่า เจ้าของที่ก็ไม่มีพืชพรรณธัญญาหารเหลือแล้ว ถ้าผู้เช่าไม่จ่าย เจ้าของที่ก็ลำบากเหมือนกัน