ดูเหมือนว่าหมูป่าจะจำเซวียเสี่ยวหรั่นคนที่ทำให้มันต้องตกเป็นเบี้ยล่างคราก่อนได้ ดวงตาราวกับกระพรวนทองแดงของมันเบิกโพลง ร่างกำยำพ่วงพีวิ่งฝุ่นตลบพุ่งตรงเข้าหาพวกเขา
เซวียเสี่ยวหรั่นได้สติกลับมา ก็ร้อนใจมาก “เหลียนเซวียน ท่านรีบหลบไป หมูป่ามาโน่นแล้ว รีบหลบเร็ว”
เขาจับแขนของเธอไว้แน่น ไม่ว่าอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุด เห็นหมูป่าเขี้ยวโง้งท่าทางดุร้ายใกล้เข้ามาทุกขณะ เซวียเสี่ยวหรั่นหวาดวิตกจนน้ำตาไหล
เหลียนเซวียนยังมั่งคงดุจขุนเขา ยกแขนขวาขึ้นมาอย่างช้าๆ มีดสีเงินทอประกายเย็นเยียบอยู่กลางฝ่ามือ
…
[1] ปลาเฉ่า หรือปลาหญ้า เป็นปลาน้ำจืดตระกูลเดียวกับปลาตะเพียน โตเต็มวัยยาวประมาณหนึ่งเมตร ไม่มีหนวด เป็นปลาที่มีก้างเยอะ
[2] ซุปปลากับผักกาดดอง เป็นอาหารขึ้นชื่อของมณฑลเสฉวน มีรสเปรี้ยวเผ็ด วัตถุดิบหลักคือเนื้อปลา กับผักดอง และพริกดอง