ยู่ด้านหน้ากลับหยุดเท้ากะทันหัน ศีรษะหันไปมองสถานที่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เห็นชัดว่าได้ยินอะไรบางอย่าง
เซวียเสี่ยวหรั่นตื่นตระหนกหันมองตามสายตาเขาไป พงไม้บนไหล่เขาล้มเป็นแถบๆ ก่อนที่สัตว์ขนาดใหญ่สีดำเมี่ยมจะโผล่หัวออกมา เสียงกีบเท้าทั้งสี่ดังสนั่นหวั่นไหวตะบึงตรงเข้ามาหาพวกเขา
ซวยแล้ว นั่นมันหมูป่าที่เจอครั้งก่อนไม่ใช่หรือ
ดันมาเจออริเก่าบนทางแคบอีกแล้ว เจ้านั่นตกเป็นเบี้ยล่างมาครั้งหนึ่ง แต่ไม่รู้จักเข็ด
เซวียเสี่ยวหรั่นรีบโบนเถาเฮ่อในมือทิ้งไป ล้วงสเปรย์พริกออกมาจากเสื้อชั้นใน เปิดฝาตั้งท่าเตรียมพร้อม
“เหลียนเซวียน ท่านวิ่งตรงไปทางซ้าย ที่นั่นมีโขดหินใหญ่ ท่านปีนขึ้นไปก็ปลอดภัยแล้ว”
เซวียเสี่ยวหรั่นเดินเข้ามาขวางอยู่ด้านหน้าของชายหนุ่มพลางตะโกนเสียงดังประโยคหนึ่ง
เหลียนเซวียนไม่พอใจ นี่คือสิ่งที่นางควรทำหรือ
เวลาแบบนี้ยังจะทำอวดเก่ง
เหลียนเซวียนยื่นมือซ้ายออกมาคว้าแขนของนางอย่างแม่นยำ ก่อนออกแรงลากนางไปด้านหลัง
“ว้าย…” เซวียเสี่ยวหรั่นเซถลาไปด้านหลังสองสามก้าว หลังจากยืนตั้งหลักได้แล้ว เห็นแผ่นหลังผึ่งผายตั้งตระหง่านขวางอยู่เบื้องหน้าสายตา ก็ตะลึงไป
“อู๊ดๆๆ” เมื่อเจอหน้าคู่แค้นโทสะย่อมลุกโหม
