ิงสิ เหลียนเซวียน ท่านเป็นคนทางเหนือหรือ”
เมื่อนางบ่ายเบี่ยงไม่เอ่ยถึง เขาก็ไม่ซักไซ้ไล่เลียงต่อ ขอแค่มีสถานที่แห่งนี้จริง เขาย่อมตรวจสอบที่ตั้งโดยละเอียดได้อยู่แล้ว
เหลียนเซวียนผงกศีรษะช้าๆ
“มิน่าล่ะ เห็นท่านไว้หนวดเครารุงรังเต็มหน้าแบบนี้ อย่างไรก็ไม่น่าจะใช่คนทางใต้” เซวียเสี่ยวหรั่นพึมพำมาหนึ่งประโยค
เหลียนเซวียนอึ้งงัน มุมปากกระตุกทันที
ไม่ได้ทำอะไรกับใบหน้ามาครึ่งปีแล้ว หนวดเคราจะไม่รุงรังได้อย่างไร
เซวียเสี่ยวหรั่นถักเสื้อตัวเองเสร็จก่อนเข้านอน เธอจึงสวมมันเข้าไปทันที เหลือแขนสองข้างยังไม่ได้ถัก รอถักกางเกงเสร็จแล้วค่อยว่ากัน
เท่ากับตอนนี้เธอสวมเสื้อกั๊กไว้สองตัว ตัวอบอุ่นขึ้นแต่แขนกับขากับยังคงหนาวเหมือนเดิม
คืนนี้มีประตูกำบังลมหนาว ภายในถ้ำจึงอบอุ่นอย่างเห็นได้ชัด
แต่เพราะมีระดู เซวียเสี่ยวหรั่นถึงหลับไม่สบายนัก
ยามตื่นขึ้นมาตอนเช้า ใบหน้าของเธอก็เริ่มบิดเบี้ยว
อาการปวดหน่วงที่ท้องเริ่มรุนแรงขึ้น ปวดบิดทรมานอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกคล้ายยามปวดท้องหนัก
ทว่าไม่ใช่ปวดแบบธรรมดา รู้สึกเหมือนพร้อมจะถ่ายท้องออกมาได้ทุกเมื่อ
เซวียเสี่ยวหรั่นกัดฟัน ตักน้ำใส่หม้อขึ้นตั้งเตาก่อน หลังจากนั้นก็หยิบแถ
