นี่สาวไม่กินหรอก เอาไว้พรุ่งนี้พี่สาวหายดีแล้ว พวกเราไปเด็ดทับทิมมาตุนไว้ แล้วค่อยๆ กินดีหรือไม่”
ปรกติแล้วเธอจะปวดท้องอยู่ราวสองวัน วันที่สองเป็นวันที่ปวดมากที่สุด วันที่สามก็ค่อยๆ บรรเทาลงแล้ว พรุ่งนี้ช่วงบ่ายก็น่าจะออกแรงทำอะไรได้แล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นนวดเอวที่ปวดเมื่อยพลางคำนวณเวลา
เหลียนเซวียนเดินเข้ามา ได้ยินเธอปรึกษากับลิงน้อยว่าจะไปเด็ดผลไม้พอดี
น้ำเสียงฟังดูอ่อนแอกว่าปรกติ กลับยังคิดถึงเรื่องไปเด็ดผลไม้
แม่นางผู้นี้ทำให้เขาทั้งฉิวทั้งขันได้จริงๆ
เขาเพิ่งจะนั่งลง เซวียเสี่ยวหรั่นก็ยื่นน้ำอุ่นส่งให้ “เหลียนเซวียน น้ำต้มแล้ว รีบดื่มก่อนที่จะเย็น”
เหลียนเซวียนรับมาเงียบๆ ชั่วขณะนั้นก็เกิดความซาบซึ้งในใจ ตัวนางเองไม่สบาย แต่ยังระลึกได้ว่าต้องเหลือน้ำอุ่นไว้ให้เขา
“อาเหลย นี่น้ำอุ่นของเจ้า ดื่มแล้วค่อยกินทับทิมต่อ”
พอได้ยินว่าอาเหลยก็ได้รับการปฏิบัติอย่างเดียวกัน มือของเหลียนเซวียนที่กำลังดื่มน้ำอยู่ก็ชะงักไปชั่วขณะ
แม่นางผู้นี้คงดูแลผู้อื่นจนเคยชินเสียแล้ว
เซวียเสี่ยวหรั่นนวดท้อง พลางคิดว่าตนเองยังไม่ถึงกับต้องนอนพักร่าง จึงหยิบกางเกงที่ถักเปิดไว้เมื่อคืนออกมาทำต่อ
ไหนบอกว่
