แดงใบเล็กมาวางใส่มือเขา
เหลียนเซวียนรับมาดื่มเงียบๆ น้ำค่อนข้างร้อนไหลจากลำคอลงสู่ท้อง กระแสอบอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนไปถึงแขนขาทั้งสี่ที่เย็นเฉียบ
“แค่มัดหญ้าปิดช่องว่างตรงหัวกับท้ายของกิ่งไม้ก็ป้องกันลมหนาวส่วนใหญ่ได้แล้ว” หลังเดินวนอยู่ตรงแถวรั้วหน้าปากถ้ำอยู่สองรอบ สีหน้าของเซวียเสี่ยวหรั่นมีความกระตือรือร้นที่จะทดลอง
แม่นางผู้นี้ ไหนเจ้าบอกว่าปวดมากมิใช่หรือ คึกคักตื่นเต้นแบบนี้ไม่ค่อยเหมาะกระมัง?
เหลียนเซวียนส่งถ้วยน้ำให้เซวียเสี่ยวหรั่นพลางชี้ไปในถ้ำ ให้นางกลับไปผิงไฟ เรื่องประตูเขาจะรับหน้าที่เอง
เซวียเสี่ยวหรั่นทำตาปริบๆ มองเขาอย่างลังเล ก่อนมองไปที่ประตู
เขาจะทำได้หรือ แม้จะไม่ต้องใช้ทักษะอะไรมาก แต่ดวงตาของเขามองไม่เห็น ความยากลำบากก็ยิ่งเพิ่มเป็นทวีคูณ
หากมีเธอคอยช่วยอยู่ข้างๆ ก็สามารถชี้นำเขาได้
แต่เหลียนเซวียนกลับสั่นศีรษะ บอกให้รู้ว่าไม่จำเป็น
เห็นเขายืนกรานด้วยสีหน้าจริงจัง เซวียเสี่ยวหรั่นก็เกาหัวแกรกๆ เอาเถอะ ให้เขาทำก็ได้
เพียงแต่ระหว่างที่ทำงานของตนเองอยู่ก็อดชำเลืองมาที่ปากถ้ำไม่ได้
เหลียนเซวียนเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่ดูน่าเชื่อถือ
เขานั่งขัดสมาธิอยู่ริมรั้ว เริ่มจากปิดช่
